افتادم

به جاده ای که

دوست می داشتم

و جاده مرا برد

برد

برد

به جایی که 

دوست نمی داشتم...*
//////////////////////////////////////////////
یه پا شاعر شدیم اهم وبلاگم شبیه هیچی نیست نه شعر نه مینیمال نه متن نه......

چقدر این مطلب قشنگه:

تو آرام آرام خواهی مرد، اگر سفر نکنی، اگر مطالعه نکنی، اگر به نجواهای زندگی گوش فرا ندهی، اگر قدر خود را ندانی.

تو آرام آرام خواهی مرد، اگر بنده عادات خویش شوی، هر روز بر مسیر قبلی قدم برداری، در روزمرگی خود تغییری ایجاد نکنی، یا با آنها که تو را نمی شناسند صحبت نکنی.

تو آرام آرام خواهی مرد، اگر زندگی خود را تغییر ندهی آن  هنگام که از کار یا عشق خود راضی نیستی، اگر از اطمینان به عدم اطمینان خطر نمی کنی، اگر به دنبال رویایت نمی روی و این اجازه را به خود نمی دهی که حتی یک بار در طول زندگی از فرمان عقل خویش فرار کنی.

زندگی را امروز آغاز کن، امروز خطر کن، امروز کاری کن، نگذار آرام آرام بمیری، خوشحالی را فراموش نکن.    

 "پابلو نرودا"